Ostatni obraz

jej matki i to, co jej zostawiła zmienia wszystko. Kobieta podąża za wskazówkami najpierw na zapomniane ogródki działkowe, a potem sięga wgłąb rodzinnych tajemnic, które nigdy nie miały ujrzeć światła dziennego. Po raz kolejny muszę to głośno i wyraźnie podkreślić, że autor umie w emocje. Fabuła zbudowana jest niespiesznie. Agnieszka sama opowiada nam swoje życie i prowadzi ścieżkami swoich wyborów. Cała historia jest aż lepka od tajemnic i niedopowiedzeń, a czytelnik w pewnym momencie się gubi w domysłach. I właśnie takich historii oczekuję, znając poprzednie książki autora. Bo Szczygielskiego nie tyle się czyta, ile się przeżywa!! Można powiedzieć, że druga część książki jest wręcz psychodeliczna, a podążanie za obrazami tylko wprowadza dodatkowe pytania i powoduje mętlik w głowie. Ale to jest właśnie to, czego oczekuję od naprawdę dobrego thrillera. No i ponownie przypominam, że autor jest mistrzem pierwszego zdania. No bo, co można sobie pomyśleć po przeczytaniu: "Świat nie jest miejscem dla leworęcznych", gdy de facto jest się leworęcznym... Czytasz i myślisz, cóż ten autor znowu wymyślił!! Majstersztyk.

Mężczyzna jest byłym policjantem, który od jakiegoś czasu zajmuje się sztuką. Przy okazji swojego najnowszego zlecenia wpada na interesujący trop prowadzący głęboko w przeszłość. Z drugiej strony mamy hostorię Agnieszki, która prowadzi szczęśliwe życie u boku swojej partnerki. Jej świat wywróci się do góry nogami, a wszystko początek ma w dniu pogrzebu jej matki. I to bynajmniej nie dlatego, że kobiety były sobie tak bardzo bliskie. Przeciwnie. Agnieszka odkrywa, że zaraz po pogrzebie bez śladu znika jej ojciec, a dom rodzinny został porzucony. Jaworska zdecyduje się odkopać tajmenice skrywane przez przeszłość, aby odkryć historię swoją i swojej rodziny. Proces docierania do prawdy wciągnął mnie niesamowicie. Natomiast całkowicie rozwalił system moment, w którym historia Agnieszki i malarza Roberta połączą się w jedną całość. Zakończenie wbiło mnie w fotel. Bardzo dobrze spędziłam czas z lekturą. To kolejna książka Bartosza, która spełniła moje oczekiwania.