Siedem śmiertelnych cierni

chciały wykrzyczeć: proszę, przeczytaj mnie! I być może powieść Amber Hamilton nie oddziaływałaby na mnie tak silnie w latem czy wiosną, ale teraz, kiedy mróz ścisnął ziemię, wydarła ze mnie wiele emocji i zachwyciła potężnie, choć nie była powieścią bezbłędną. Jest to opowieść złożona z tak wielu warstw i tak mocno naładowana emocjami, że sprawia wrażenie chaotycznej i nieprzemyślanej. Czasem za szybko kończy się akcja, czasem niektóre elementy zostają porzucone bez wyjaśnienia, ale w jakiś taki dziwny i zupełnie nielogiczny sposób trafiają do odbiorcy. Czasem autorka zupełnie przypadkowo mianowała swojego bohatera. O, na przykład Roze jest łowcą czarownic, a nic o nim nie wiadomo. Ot, został mianowany przez królową i tyle. To samo dotyczy tajnego stowarzyszenia, które jakoś mocno kojarzyło się ze Stowarzyszeniem Umarłych Poetów. Same zaręczyny głównych bohaterów są mocno naciągane, no ale... Sama nie wiem co mnie w tej książce urzekło. Chemia łącząca głównych bohaterów czy sama główna nić opowieści, która mnie zachwyciła? Trzeba Wam wiedzieć, że ta historia powstała na kanwie opowieści dobrze znanych w literaturze. Znajdzie się tu bowiem i nawiązanie do Harry'ego Pottera, ale i do Królewny Śnieżki, Śpiącej Królewny czy makabrycznych baśni braci Grimm, a to wierzchołek góry lodowej. Opowieść o Violet i Rozie jest jednym wielkim zlepkiem historii, które już powstały, ale nikt z takim rozmachem ich nie połączył. Z tak wielu znanych opowieści mogłoby wyjść coś bardzo okropnego, a granica była cienka, jednak jakimś cudem Amber udało się z tego wybrnąć. To jest ładna historia o miłości, magii i oddaniu, ubarwiona niebanalnym i zaskakującym zakończeniem. Polecam, pomimo kilku potknięć.

całkowicie do tego stopnia, że nie wiedziałam, co się dzieje dookoła mnie. Siedem śmiertelnych cieni kupiła mnie od samego początku, już pierwsze słowa przykuły moją uwagę i nie puściły aż do końca, przeczytałam ją niemal jednym tchem i z pewnością w jeden wieczór. Rany, jakie to było dobre! Aż ciężko mi uwierzyć, że to debiut. Kapitalna kreacja bohaterów, niesamowicie dopracowana fabuła i świat pełen magii i niebezpieczeństw, który cały czas pokazuje swoje różne oblicza a zwroty akcji pędzą niczym rollercoaster i nie zwalniają do ostatniej kropki. Forced proximity - lubicie? Ja kocham i tutaj też mamy ten wątek. On jest trucizną. Ona jest cieniem. Pozornie się nienawidzą, praktycznie - jedno nie może istnieć bez drugiego. Całkiem serio, bo ON dostał na nią zlecenie. Jest łowcą, księciem, egzekutorem. A ona ma w sobie ciemną magię, zakazaną w ich królestwie. Sekrety przeszłości coraz śmielej wychodzą na światło dzienne, prawda kryje się w cieniu czekając na dogodny moment, by ukazać swoje oblicze. Viola wychowywała się w sierocińcu. A teraz została z dnia na dzień narzeczoną księcia. Roze nie jest tym, za kogo wszyscy go mają. Ta misja może kosztować go życie. Czy odważy się zaryzykować wszystko by ocalić dziewczynę z pospólstwa? O mamo, ile emocji było w tej historii! Mnóstwo bólu, cierpienia, intryg a także powoli rodzące się uczucie, które kiełkowało ostrożnie i wzrastało niespiesznie. Magnetyzm postaci nie pozwolił mi odłożyć książki ani na moment, ich charaktery sprawiły, że chciałam z nimi przebywać w tym fikcyjnym świecie i dowiedzieć się, jakie sekrety skrywają obydwoje oraz co ich czeka w przyszłości. I powiem Wam, że dawno nie czytałam czegoś z takim zakończeniem. Jednocześnie jest happy end i go nie ma ale dlaczego, to już musicie zobaczyć sami, nie chcę spojlerować ale muszę zapewnić Was, jest warto! Nie mogę a nawet nie chcę zapomnieć o tej historii, po przeczytaniu została ze mną i siedzi głęboko w głowie, wdziera się do duszy i gnieździ w sercu. Czytajcie!