Złuda

karierę w korpo na rzecz przeprowadzki na Mazury, aby żyć z mężczyzną marzeń i oddawać się pisaniu. Wydaje się, że to idealny scenariusz. Do czasu... Samanta podsłuchuje jedną wiadomość i to doprowadza do nieoczekiwanych wydarzeń. Później nic już nie jest w porządku w życiu bohaterów. Cokolwiek Samanta by nie robiła czy mówiła nic nie polepsza jej sytuacji bo nie wiadomo czego Jacek chce. Jesteśmy prowadzeni przez książkę zerkając na wydarzenia z różnych perspektyw. Niby ok, bo bohaterzy zachowują się jak przykładni sąsiedzi. Waldemar sam myśli by zaproponować Jackowi taktowne sąsiedzkie wsparcie w remoncie. Gdy wydarzenia są z perspektywy Jacka, to mamy określenie, że widzi on na ganku sąsiadów, a gdy Waldemar go odwiedza, wita się słowem "Dobry!". Ja wyłapuję wszystkie szczegóły i gdy później dowiaduję się o tych bohaterach trochę więcej to nie czuję się zaskoczona. Czuję się oszukana. To nie jedyna niespodzianka. Gdy listonosz chwyta Agnieszkę za rękę po tym jak ją podwiózł w okolice domu na wzgórzu, ona myśli sobie, że obcy ludzie nie powinni pozwalać sobie na takie poufałości. Obcy ludzie. No co o tym myślicie. Na koniec nie jest nam też wytłumaczone dlaczego listonosz Borys razem z Jadwigą zajmował się zbiorową mogiłą dzieci. Albo ja coś przeoczyłam, albo miał on naście lat gdy doszło do tragedii, co go z nią wiązało? Samo zakończenie i rozwinięcie historii nieprawdopodobne, bo wątpię by losy Jacka i Samanty mogły się tak potoczyć. Nie widziałam pretekstu dlaczego miałby pozwolić jej znowu żyć z nim razem, dlaczego postanowił jej zaufać. Przecież wcześniej nie wierzył, że będzie mogła normalnie wrócić do pracy po tym co się stało, a nie był głupi, ani naiwny. Brakowało mi zakończenia tych wydarzeń, jakiegoś małego rozdziału z perspektywy Jacka, przed przeskokiem "5 lat później". Ale interesująca jest psychika ludzi i to co ludzie potrafią zrobić by komuś coś wynagrodzić. Czy faktycznie myślą że robią dobrze? Czy mogą później spać? Czy Waldemar powinien bronić Jacka? Mi się wydaje, że mam swoją opinię na ten temat, ale jest to dobry temat do rozmyślań. Książkę polecam! I na pewno przeczytam kolejne powieści tej autorki.

co tu się właśnie wydarzyło?! Jeśli tak, to słuchajcie, Mika Modrzyńska kolejny raz to zrobiła! „Złuda” to książka, po której szczęka opada na podłogę, a człowiek co chwilę zastanawia się, jak to w ogóle możliwe! Złuda to inaczej iluzja, urojenie, nieprawdziwe wyobrażenie o kimś lub o czymś. I powiem Wam, że ten tytuł idealnie pasuje do tej historii, bo tutaj naprawdę nic nie jest takie, jakim się wydaje. Poznajemy Samante, która pisze powieści, ale niestety nikt nie chce ich wydać. Wszystko zmienia się, kiedy spotyka pewnego mężczyznę i przeprowadza się do niego. Postanawia stworzyć z niego wizerunek seksownego, romantycznego farmera, a pod odpowiednim dla niego pseudonimem wydać swoją debiutancką powieść. Ma wszystko dokładnie zaplanowane: social media, promocję, pisanie i kolejne kroki, które mają doprowadzić ją do sukcesu. Samanta jest skrupulatna, konsekwentna i doskonale wie, co chce osiągnąć. Między nią a mężczyzną istnieje pewnego rodzaju układ. Tylko że coś na końcu tej mazurskiej wsi zdecydowanie nie pasuje… Jest niepełnosprawny chłopak, jest starsze małżeństwo, jest stara mogiła i jest tajemnica. A właściwie duża TAJEMNICA, bo tego, co wydarzyło się w tym miejscu, naprawdę nie da się tak po prostu przewidzieć. Słuchajcie, momentami sama zastanawiałam się, czy to, co właśnie czytam, nie jest przypadkiem wytworem mojej wyobraźni. Serio! Były takie chwile, kiedy myślałam: „Ale jak to? Jakim cudem ta historia poszła właśnie w tę stronę? Przecież to niemożliwe!”. A potem czytałam dalej i było jeszcze mocniej. Im bliżej końca, tym bardziej opadała mi szczęka. I kiedy wydawało mi się, że już coś rozumiem, autorka znowu wywracała wszystko do góry nogami. Ale jak to?! To niemożliwe! A jednak. A JEDNAK BYŁO MOŻLIWE! Mika Modrzyńska już kolejny raz udowodniła mi, że mogę brać jej książki w ciemno. To moje kolejne spotkanie z jej twórczością i za każdym razem jestem naprawdę zadowolona. Tutaj była MOC. Duża moc! Uwielbiam, kiedy autor nie idzie na skróty, kiedy wszystko ma swoje miejsce, a kolejne elementy układanki zaczynają do siebie pasować. I właśnie to dostałam w „Złudzie”. Ta historia jest tak dobrze przemyślana i tak skrupulatnie napisana, że naprawdę trudno mi znaleźć tu miejsce na przypadek. Czuć, że wszystko zostało dokładnie zaplanowane, a kolejne wydarzenia prowadzą nas w konkretnym kierunku. To nie jest thriller, w którym coś się dzieje tylko po to, żeby było sensacyjnie. Tutaj naprawdę czuć pomysł, konsekwencję i dopracowanie. Co więcej, ta książka pokazuje również, jak niebezpieczny potrafi być świat internetu. Nigdy tak naprawdę nie wiemy, kto znajduje się po drugiej stronie ekranu, jakie ma intencje i co może się kryć za starannie wykreowanym wizerunkiem. Czasami iluzja jest tak przekonująca, że sami zaczynamy wierzyć w coś, co od początku było tylko złudzeniem. Kocham tę książkę! Dlatego jeśli lubicie thrillery psychologiczne, które mieszają w głowie, podrzucają kolejne tropy i fundują takie plot twisty, że po zakończeniu musicie chwilę posiedzieć w ciszy, to koniecznie zapiszcie sobie ten tytuł. Polecam Wam „Złudę” z całego serca. Jest grubo, jest niepokojąco i jest fenomenalnie!

mrok. To była jazda bez trzymanki. Trzy dni — dokładnie tyle potrzebowałam, aby dosłownie pochłonąć tę historię. Autorka w fenomenalny sposób przejmuje kontrolę nad uwagą czytelnika, trzymając w napięciu od absolutnie pierwszej do ostatniej strony. Tytułowa „Złuda” to coś, co drzemie w każdym z nas – to nic innego jak chęć bycia kochanym i akceptowanym. To pragnienie spełnienia marzeń o szczęściu u boku drugiego człowieka. Czy miłość jest ślepa? Często tak, a przez to bywa tak boleśnie przeżywana. A pragnienie szczęścia może stać się śmiertelną pułapką.🤯😨 Jednak nie dajcie się zwieść – to nie jest książka o miłości.💔 To gęsty, duszny thriller, który zamyka nas w klaustrofobicznym świecie małej społeczności. To miejsce, w którym panuje ZŁUDNE przekonanie, że każdy każdego zna i wie o nim wszystko. Jednak gdy nadchodzi godzina próby i dochodzi do trudnych wydarzeń, ta maska opada. Nagle okazuje się, że nikt nie chce się wtrącać, a branie odpowiedzialności za innych staje się zbyt wysoką ceną. Ta książka to coś więcej niż tylko rozrywka; to głęboka podróż do mrocznych zakamarków ludzkiej psychiki, zmuszająca do trudnych refleksji: 💥 Natura zła: Co sprawia, że stajemy się źli? Czy w każdym z nas drzemie potwór w ludzkiej skórze, czekający na odpowiedni moment? 💥 Piętno przeszłości: Co tak naprawdę nas formuje – wychowanie, czy osobiste tragedie, które przeżywamy? 💥 Poświęcenie: Jak wiele jesteśmy w stanie poświęcić, by chronić tych, których nazywamy rodziną? 💥 Cena traumy: Jak niszczący wpływ na nasz umysł mają złe doświadczenia? Jeśli szukacie thrillera, który nie tylko przyspieszy bicie serca, ale też zostawi w Was ślad po przewróceniu ostatniej kartki, „Złuda” to absolutny „must read”! Mroczna, duszna i nieodkładalna.