Dziewczyna, kobieta, inna (wyd.2)

Wreszcie mogę przeczytać powieść, w której mogę się przejrzeć. Tekst, który dotyka zmian od lat dziejących się na naszych oczach. Bohaterki i bohaterowie zadają pytania o tożsamość psychoseksualną, toczą dyskusje - również ze sobą - o współczesne modele płci. Queerują siebie i otoczenie, aby poczuć się na miejscu (co za ulga!). Jednocześnie dokonuje się zmiana na poziomie języka, zresztą wspaniale oddana w polskim tłumaczeniu. Herstorie „dziewczyn, kobiet i innych” są przy tym wciągające i intersekcjonalne, czyli dotyczące również pochodzenia, klasy społecznej. doświadczeń życiowych i koloru skóry.
Evaristo w istocie dała Polsce prezent: podręcznik różnorodności. I to jak napisany! Lektura obowiązkowa.

Bernardine Evaristo jest jedną z tych autorek, które powinni czytać wszyscy i wszędzie.

Autorka potrafi wziąć historię z dowolnego okresu i nasycić ją życiem.

Mistrzowska powieść niczym wyśpiewana chórem pieśń miłosna.

To książka o kobietach, które głośno krzyczą „nie” systemowi, rasizmowi, patriarchatowi, dyskryminacji, jak i o tych, które próbują znaleźć w nim swoje miejsce. Nawet w konstrukcji jest cudownie antysystemowa. Czytajcie, póki można.