Fragrancia

o zmroku słodkim żywicy zapachem przywołuje tęsknoty po niewidzianych ścieżkach wędrują utracone chwile pamięć to zapach czasem kwiatów w ogrodzie pełnym lata czasem kurzu osiadłego na ramionach smutnych dni ślady zapachów na skórze lepią skórę wspomnieniami wracać do miejsc, których nie ma czuć obecność tych, którzy odeszli ulotne momenty przechowane w zapachu kruche i czułe bolesne i cierpkie jedną kroplą świat zbudowany z wczoraj na wyciągnięcie ręki zamknięte oczy i łzy zapachy i powroty okruchy tamtych dni Wszystko ma swój zapach. Wspomnienia. Pragnienia. Jedna kropla i wracają chwile. Tęsknoty i dreszcze. Dzieciństwo i radość. W szklanych fiolkach zamknąć można uśmiech. Wszystko, co miało odejść w zapomnienie może powrócić. Objąć ramionami i przywrócić momenty. Ukoić duszę. Utulić. Ukołysać. Przywołać łzy tęsknoty i najbliższych pozwolić zobaczyć. Znów można być tam, skąd nikt nie odszedł, a serce nie zaznało strat. Znów można usłyszeć słowa, których nie udało się ocalić. Wszystko ma swój zapach. A jak pachnie krzywda? Czy jest zapachem jego perfum, którego ona nie chciała tak blisko czuć? Czy jego skórą, która nie powinna tak blisko niej się znaleźć? Może lepiej nie pamiętać. Może lepiej odrzucić tę kroplę. A może trzeba przywołać ból, żeby spokój uzyskać? Dużo tutaj o zapachach. O tym jaki mają wpływ na ludzkie życie. Czym mogą być. Jak wpływać na emocje i czucie. Bo przecież w nich zamknięte są nasze wspomnienia. Każde chwile zostawiają zapach i osiadają w sercu. Każdy czas ma swój zapach. Może letniego deszczu na skórze, a może łez kąpiących na dłonie. Nie każde wspomnienia są bezpieczne. Wołają z oddali. Obiecują odzyskanie strat. Lecz to zysk tylko chwilowy. Na jedno drgnienie. Smaczkiem jest tutaj kryminalny wątek, który drapie. Może nie jest to odczuwanie wdrapujące się na wyżyny, ale dla mnie satysfakcjonujące. Polecam.