Jesień, by Ci wybaczyć

mamy romans Lou i Camelii, morderstwo, śledztwo, tajemnice i powroty do wydarzeń z dnia zabójstwa Rory’ego. Żaden z tych elementów nie został potraktowany po macoszemu i właśnie to najbardziej mi się podobało. Bardzo wciągnęła mnie relacja Lou i Camelii i naprawdę im kibicowałam, ale to śledztwo było dla mnie największym plusem. Rozdziały pokazujące wydarzenia z perspektywy Rory’ego sprawiały, że cały czas próbowałam połączyć fakty i zastanawiałam się, co tak naprawdę wydarzyło się w dniu jego śmierci. Było kilka momentów, które mnie zirytowały, szczególnie wątek wątpliwości Lou po przeczytaniu listu Rory’ego i późniejsze bardzo szybkie wybaczenie ze strony Camelii (Zdecydowanie mój mózg potrzebował jakieś dramy) Mimo tego zakończenie kompletnie mnie zaskoczyło. Miałam swoje teorie, ale rozwiązania zagadki zupełnie nie przewidziałam. Najważniejsze jest jednak to, że po ostatniej stronie nie zostałam z żadnym niedosytem. Wszystkie pytania, które pojawiały się po drodze, dostały swoje odpowiedzi. Dla mnie absolutny top i zdecydowanie książka na więcej niż 5 ⭐️

być to zatem książka, która łączy w sobie elementy romansu, thrillera i dramatu psychologicznego, prowadząc osobę czytającą przez labirynt zemsty, winy i trudnych uczuć. Czy tak było? Rzecz jasna! Camelia O’Brien, przyszła prawniczka zafascynowana niewyjaśnionymi zbrodniami, dostaje okazję, by zmierzyć się ze swoją przeszłością. Rory Cavendish, jej dawny prześladowca umiera nagle w tajemniczych okolicznościach. Oskarżonym o morderstwo zostaje Lou McAllister, jego najlepszy przyjaciel, a zarazem chłopak, który przed laty również ją skrzywdził. Camelia postanawia podjąć się swojego pierwszego śledztwa, balansując na cienkiej granicy między pragnieniem sprawiedliwości a chęcią zemsty. Lou z kolei, porzucony przez wszystkich, musi zmierzyć się z konsekwencjami dawnych błędów. Ich drogi splatają się na nowo, ale tym razem w cieniu morderstwa i sekretów, które mogą zniszczyć ich oboje. Relacja między bohaterami, czyli silnej, niezależnej młodej kobiety i klasycznego przykładu "bad boya" o skomplikowanej przeszłości, to podręcznikowy przykład motywu „od wrogów do kochanków”, która jest szalenie intensywna, pełna napięcia i emocjonalnych zwrotów akcji. Autorka opowiada historię z dbałością o szczegóły psychologiczne, budując mroczny, niepokojący klimat i zanurza w nim czytelnika głęboko i z rozmysłem. Powolne tempo akcji pozwala w pełni obserwować emocje bohaterów jednocześnie nie tracąc na intensywności dzięki kryminalnemu wątkowi. To książka, która jednych oczaruje głębią i mrokiem, a innych może odrzucić z powodu trudnych i mocno zarysowanych tematów. Moncomble nie boi się pisać o traumie, przemocy i konsekwencjach błędów, dlatego warto przed lekturą sprawdzić listę triggerów, by zadbać o własny komfort psychiczny. To powieść niejednoznaczna i złożona, ale może być propozycją przede wszystkim dla dorosłych czytelników, którzy szukają czegoś więcej niż klasycznej historii romantycznej. Moncomble potrafi balansować na cienkiej linii między literaturą popularną a poważną, wymagającą prozą. "Jesień, by wybaczyć" to książka kontrowersyjna, intensywna i niepokojąca, ale właśnie dlatego tak trudno o niej zapomnieć. Jeśli lubicie historie, które wciągają od pierwszych stron, a jednocześnie zmuszają do refleksji, ta powieść powinna znaleźć się na waszej liście. A ja z niecierpliwością czekam na kontynuację, bo mnie ta książka bardzo się podobała!

noża w plecy. Będę celowała prosto w serce, upewniwszy się, że zobaczysz, jak zadaję cios." 🎻🎻🎻 Uprzywilejowana, wyrachowana grupa młodych ludzi i zbrodnia, o którą posądzony zostaje jeden z nich. Brzmi znajomo, trochę jak połączenie "Plotkary" i "Słodkich kłamstewek", możliwe, ale nie dajcie się zwieść i dajcie się zaskoczyć, bo będzie zdecydowanie lepiej. Edynburg idealnie ilustruje tę opowieść, jest romantyczny, zmysłowy i niepokojący jednocześnie. Bohaterowie, cóż, powiedzmy, że są niejednoznaczni i skomplikowani, chociaż na usta cisną mi się mniej cenzuralne słowa. Autorka ma bardzo przyjemne i plastyczne pióro, które sprawia, że już pierwsze strony wciągają czytelnika w fabułę, która ma w sobie to magiczne coś, a piszę to, chociaż przewidziałam "kto zabił" gdzieś w połowie książki. Podsumowując, nie jest to wcale taka oczywista historia, jak można by zakładać. Nie jest tutaj tak romantycznie, jak myślałam, że będzie, ale za to jest bardziej dramatycznie, a nawet mroczniej, niż się spodziewałam... Bez wątpienia "must read" tej jesieni.