Uwolnij mnie

ciepła, pełna świetnego humoru; czułam, jakbym cofnęła się w czasie i znów czytała „Shatter me” po raz pierwszy. Przyznam, że w przypadku 1. części spin offu „Obserwuj mnie" nie poczułam tej samej ekscytacji, klimat był zaznaczony znacznie łagodniej, pewnie przez wprowadzenie do świata przedstawionego i romansu, które stały się tam priorytetem. WĄTEK ROMANTYCZNY I JĘZYK Może w serii „Obserwuj mnie" wątek romantyczny nie jest napisany idealnie, ale wpasował się w moje gusta. Relacja Jamesa i Rosabelle jest magiczna, wydaje się, jakby od zawsze byli sobie przeznaczeni. Jeżeli znacie moje recenzje, to wiecie też, że emocje są dla mnie rzeczą nadrzędną, jeżeli chodzi o ocenianie książek - i to, jak są w książce opisane i to, co czuję, gdy oddaję się lekturze. Tahereh Mafi pięknie operuje językiem, opisuje emocje w sposób tak mi bliski oraz prawdziwy, a ponadto używa trafnych i ładnych metafor. Podczas czytania „Uwolnij mnie” uwolniły się moje emocje, co brzmi dość paradoksalnie do tytułu, ale okazuje się, że ta książka naprawdę poruszyła moje czytelnicze serduszko. PERSPEKTYWY W tym tomie została wprowadzona perspektywa Aarona Warnera, którą uwielbiam! Urozmaiciła fabułę o dodatkowe fakty z ówczesnego świata i codzienności bohaterów, ukazała uczucia Aarona, i problemy, z którymi musi się mierzyć już jako dojrzały mężczyzna i tata jeszcze nienarodzonego dziecka. Wyjaśniła pewne zachowania postaci - w głównej mierze chodzi mi tutaj o Jamesa, który momentami postępował bardzo irracjonalnie. Dialogi i konflikty między bohaterami dodały historii dynamiczności i wiarygodności, pozwoliły mi poznać lepiej postacie i ich przeszłość. Bawiłam się przednio, czytając, jak bohaterowie się przekomarzają (tak, to o tobie, Kenji!). Powrót Kenjiego i Nazeery też mnie uszczęśliwił, liczę na dobre zakończenie dla tej pary. AKCJA „Uwolnij mnie" jest powieścią, przy której nie da się nudzić. Jest przepełniona uzależniającą akcją, jest lekka i szybko się ją czyta. Aż nie chciałam, żeby się skończyła! Bonus punkty: Pomysł na moce Rosabelle to był strzał w dziesiątkę, ogromnie fascynują mnie jej umiejętności. Czas na minusy:( KLĄTWA DRUGIEGO TOMU Pomimo masy akcji, w „Uwolnij mnie" brakowało postępu w fabule. Niby wiele się działo, występowało dużo scen walki, ale do niczego większego to nie prowadziło. Przez to książka wydawała mi się trochę zbyt krótka, zatęskniłam za typowo fantastycznymi/dystopijnymi wątkami. Co prawda, otrzymaliśmy odpowiedź na parę tajemnic, które skrywa ta seria. Trochę odczułam, iż ta powieść jest takim „mostem" łączącym pierwszą i trzecią część. OSOBOWOŚĆ ROSABELLE O ile rozumiem zabieg z prawdziwą naturą Rosabelle skrywaną pod maską obojętności, tak zasmucił mnie fakt, że jej osobowość się spod niej zbytnio nie wybija. Miałam nadzieję na zgłębienie tego, co dzieje się w jej głowie poza nieznanymi jej uczuciami wobec Jamesa oraz że autorka da jej szansę rozkwitnąć w nowej rzeczywistości, pokaże nam, jaką jest osobą z dala od Przywrócenia. WĄTEK ROMANTYCZNY Tak, ten punkt znajduje się również w minusach, bo chociaż dla mnie relacja Rosabelle i Jamesa jest urocza, to jednak samo zakochanie zachodzi, myślę, że dość szybko jak na enemies to lovers. Przede wszystkim zauważyłam, że James może nawet nieco niewiarygodnie stracił głowę dla Rosabelle, ignorując zdrowy rozsądek. Podsumowując, „Uwolnij mnie” była cudowną przygodą i jestem skłonna przymknąć oko na jej niewielkie wady, ponieważ dostarczyła mi moc wrażeń. Gorąco polecam! Z niecierpliwością czekam na kontynuację. [współpraca recenzencka z wydawnictwem WeNeedYa]

taka szczęśliwa czytając🥹 Bawiłam się naprawdę przednio!!! Pewnie nikogo nie zdziwił fakt, że ten tom również oceniłam 5/5, tak jak poprzednie. Więc jest to kolejna recenzja, w której wychwalam kunszt Tahereh i namawiam Was do sięgnięcia po jej książki😚😜. Gdy nowelka zakończyła się szczęśliwie, miałam nadzieję, że bohaterowie nie będę już więcej cierpieć i ich życie będzię normalne. Teraz jednak w gre wchodzi nowe niebezpieczeństwo, a stawka jest jeszcze większa... Autorka jest naprawdę genialna, to jakie emocje potrafi we mnie wzbudzić jest niesamowite. Kocham tych bohaterów!!! Bardzo się cieszę, że w tej książce pojawiły się postacie z poprzedniej serii: Aaron, Kenji czy Nezeera. Nawet gdyby ich nie było to ta historia nadal byłaby cudowna. Jednak zawsze gdy się pojawiali miałam ogromny uśmiech 🥹. Dosłownie piszczałam na każdą interakcję i wymianę zdań między bohaterami. Nowi bohaterowie są również niesamowici. Najbardziej polubiłam Jamesa i jest ona największym plusem tej historii 🛐🛐🛐. Rosabelle zaczynam coraz bardziej lubić, jednak nie zdążyłam się jeszcze z nią tak mocno zżyć. Jest ona mocno skryta, ale to dzięki tamu aż tak intrygująca. Napięcie między Jamesem a Rosabelle jest niewyobrażalne. Uwielbiam sposób w jaki rozwija się ich relacja i mogła bym o tym czytać bez końca. Ta książka jest dla mnie jak narkotyk: gdy zaczęłam czytać, nie byłam w stanie się oderwać. Nie dam rady wytrzymać do premiery kolejnego tomu😩 Jedna z najlepszych książek tego roku. Ogromnie polecam!!! Zaczytanego dnia ❤️

się za nimi stęsknić i powrót do nich był wspaniały. W dystopijnym świecie dzieje się… sporo. ,,Uwolnij mnie’’ jest pełne akcji, emocji i napięcia. Między bohaterami oraz ich relacją jest sporo zamieszań i decyzji, które nie zawsze są podejmowane w zgodzie z sercem. A w międzyczasie Przywrócenie szykuje coś znacznie gorszego niż sam system kierowania ludźmi. Coś co może porównać głównych bohaterów lub zmusić ich do współpracy. W tym tomie James jak i Rosabelle sprawili, że pokochałam ich jeszcze mocniej. Pokazali swoją siłę i wytrwałość, ale też załamania i wątpliwości. Z niecierpliwością czekam na następny tom i mam nadzieję, że dostaniemy go jak najszybciej, bo już za nimi tęsknię!! A wy, jeśli jeszcze nie znacie tej historii to koniecznie nadrabiajcie!!!

powieść łączy dystopijną rzeczywistość z intensywnym romansem, oferując historię pełną napięcia i nieoczekiwanych zwrotów akcji? Jasne! Cóż więc powstrzymuje Was od czytania? Nie mam pojęcia! Główną bohaterką jest Rosabelle Wolff, naznaczona trudną przeszłością i wychowana w systemie opartym na kontroli oraz strachu. Jej podróż w poszukiwaniu siostry staje się nie tylko walką o bliską osobę, ale także próbą zmierzenia się z własnymi emocjami, które przez lata skutecznie tłumiła. Relacja między Rosabelle a Jamesem Andersonem to chyba najlepsza częśćtej historii. Ich wspólna droga pełna jest niedomówień, wzajemnej nieufności i skrywania uczuć. A napięcie między bohaterami, sprawia, że każdy ich dialog i spotkanie mają znaczenie dla rozwoju fabuły. W tle pojawia się również Aaron Warner Anderson, którego obecność dodaje historii dodatkowej głębi i jeszcze bardziej komplikuje układ sił. Styl Tahereh Mafi pozostaje jednym z najmocniejszych elementów jej twórczości, bowiem pisarka potrafi tworzyć atmosferę niepokoju i tajemnicy, jednocześnie skupiając się na emocjach bohaterów. Dzięki temu akcja nie ogranicza się wyłącznie do walki z systemem, ale staje się również opowieścią o zaufaniu, traumie, odkupieniu i poszukiwaniu własnej tożsamości. To książka, która powinna przypaść do gustu fanom serii dystopijnych oraz czytelnikom lubiącym historie, w których romantyczne wątki przeplatają się z dynamiczną akcją. To opowieść o walce z przeszłością, odkrywaniu prawdy i odwadze potrzebnej, by pozwolić sobie na uczucia w świecie, który przez lata uczył ich tłumienia.

Jeśli mnie uzdrowią i wtrącą z powrotem do więzienia, zawsze będę się z niego uwalniać. Nawet ja zdaję sobie sprawę, że stanowię kłopot. Na ich miejscu bym się mnie pozbyła." 💠 Tę część czytało mi się zdecydowanie lepiej od poprzedniej. Znajdziemy w niej wszystko to, za co kochamy Tahereh Mafi: dużo, ale naprawdę dużo akcji, humor i pochłaniający wątek romantyczny. Natomiast samo zakończenie, cóż mogę powiedzieć poza: "Ale jak to tak?!". Ta seria to przede wszystkim mieszanka dobrej rozrywki i ogromnej dozy sentymentu. Czy jest idealnie? Nie do końca, ale mimo to czytanie jej i tak sprawia niezłą frajdę.